عرفه ميعادگاه مؤمنان با الله

بدون شك روز عرفه: بزرگترين روز در ميان روزهاي پر فيض وبركت الله  است، عرفه مركز بزرگي سر شار از خير وايمان و تقوا است، عرفه فصل بسيار مهمي از فصول طاعت و عبادت است، عرفه روزي است كه در آن پندها آموخته مي شود، دعاها به آسمان مي رود، رحمتها فرود مي آيد ، و گناهها بخشيده مي شود، روز اميد ها و آرزو ها ، روز فروتنيها و پشيمانيها، آري روز بخششها و بركتها، روزي كه خورشيد بهتر از آنرا نديده است، ويژگيهاي ارزشمند، خصوصيات عظيم ،صفات والا و فضائل بي انتهايي كه اين روز بزرگ بهمراه دارد از شمارش و احاطه خارج است.

روز عرفه روزي است كه الله  متعال در آن، دين اسلام، اين نعمت بزرگ را بر امت اسلامي كامل فرمود، چنانكه مي فرمايد: ) الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الْأِسْلامَ دِيناً ( (المائدة:3)

« امروز دينتان را بر شما كامل كردم و نعمتم را بر شما تمام نمودم و اسلام را به عنوان (آخرين و كاملترين ) دين براي شما پسنديدم » بعد از نزول اين آيه ديگر حلال وحرامي نازل نشد.

ادامه نوشته

نفاق چیست؟ منافق کیست؟ قرآن و روایات در این باره چه می‌گویند؟

نفاق چیست؟ و منافق کیست؟ فراتر از برچسب‌زنی‌های سیاسی و تاریخ مصرف دار، قرآن و احادیث دینی درباره این مفهوم چه می‌گویند و چه کسانی و چه رفتارهایی را نشانه نفاق می‌دانند.

عبدالرحیم سلیمانی اردستانی، محقق حوزه علمیه و عضو مجمع مدرسین و محققین، در یادداشتی به بررسی این موضوع پرداخته است. او دروغ، خلف وعده، خیانت در امانت، عمل نکردن به گفته‌های خود، تحمل نکردن صدای مخالف، استفاده ابزاری از دین و موضع‌گیری دوگانه در قبال مسائل خود و دیگران را از نشانه‌های منافقان می‌داند.

واژه «منافق» و «نفاق» واژه ای است که در قرآن مجید و روایات مکرر به کار رفته و حتی در قرآن مجید سوره ای به نام «منافقون» و درباره آنان آمده و در آن به برخی از اعمال و ویژگی های آنان اشاره شده است. صفت نفاق در ادبیات اسلامی بسیار منفی و زشت شمرده شده به گونه ای که منافق بدتر از کافر و مشرک خوانده شده است)نساء/۱۴۵). همین امر باعث شده است که در طول تاریخ از این واژه بسیار استفاده شود و افراد و گروه های زیادی مخالفان خود را به این نام و صفت بخوانند و نظام ها و حکومت ها مخالفان و منتقدان خود را به این عمل و صفت متهم کنند. در این نوشتار برآنیم که به برخی از ویژگی های اصلی منافقان در قرآن و روایات اسلامی به اختصار اشاره کنیم.

ادامه نوشته

نژاد پرستی از نظر اسلام

دين مبين اسلام يک دين عالم گيري است که کسي که آنرا قبول کرده هميشه او را به طرف تمدن و ترقي و فلاح دعوت و رهنمايي مينمايد و اين دين دينيست که تمام ابعاد زندگي بشر را مورد بحث قرار داده و چيزي را نصيب بشر ميکند که بخش هاي مادي و معنوي بشر به آن ضرورت دارد.
در دين اسلام نژاد پرستي مذموم قرار داده شده و معيار فضيلت و برتري فقط و فقط تقوي قرار داده شده و بس.

الله تبارک و تعالي در کتاب آسماني خود چنين ارشاد ميفرمايد:

"يا ايها الناس انا خلقناکم من ذکر و انثي و جعلناکم شعوبا و قبائل لتعارفوا ان اکرمکم عندالله اتقاکم ان الله عليم خبير ○"
ترجمه: اي مردم من شما را از يک زن و مرد آفريده ام و شما را به شعبات و قبيله ها تقسيم نموده ام صرفا بخاطر تعارف يکديگر، واقعا بهترين شما با تقوي ترين شماست و الله تعالي دانا و با خبر بر همه چيز است.

اگر به ارشاد بالايي الله تبارک و تعالي دقت بکنيم مطالب ذيل از آن بر مي آيد:

ادامه نوشته

کتاب امامت در پرتو کتاب و سنت

شيعيان‌ معتقدند الله جل جلاله تصريح‌ به‌ امامت‌ علي‌ رضی الله عنه و فرزندان‌ او كرده‌ است‌ و علي‌ شايسته‌تر و اولي‌تر از ديگران‌ به‌ جانشيني‌ پيامبر صلی الله علیه وآله وسلم بوده‌ است‌، و مي‌گويند ابوبكر و عمر و عثمان‌ رضي‌ الله عنهم‌ به‌ علي‌ و فرزندانش‌ ظلم‌ كرده‌ و حق‌خلافتشان‌ را غصب‌ كرده‌اند، و اضافه‌ مي‌كنند هر كس‌ معتقد به‌ صحت‌ خلافت‌ ابوبكر و عمر و عثمان‌ باشد، فاسق‌ بلكه‌كافر است‌.
مجلسي‌ در بحار الانوار ج‌23 ص‌390 مي‌نويسد: شيعه‌ بر اين‌ اصل‌ متفقند كه‌ هر كس‌ امامت‌ يكي‌ از ائمه‌ و اطاعت‌ ازآنها را كه‌ خداوند فرض‌ دانسته‌ است‌ انكار كند، كافر و هميشه‌ در جهنم‌ خواهد بود. كليني‌ نيز مي‌نويسد: نافرماني‌ علي‌كفر و اعتقاد به‌ برتري‌ كس‌ ديگري‌ جز او شرك‌ است‌. (الكافي‌، الحجه‌،45و52)

ادامه نوشته

اهمیت ماه شعبان

شعبان هو اسم هذا الشهر الفضيل، وقد سمي بذلك لأن العرب كانوا يتشعبون فيه لطلب المياه، وقيل تشعبهم في الغارات، وقيل لأنه شَعَب أي ظهر بين شهري رجب ورمضان.

الصيام في شعبان :

عن عائشة رضي الله عنها قالت:كان رسول الله يصوم حتى نقول لا يفطر ويفطر حتى نقول لا يصوم وما رأيت رسول الله استكمل صيام شهر إلا رمضان وما رأيته أكثر صياما منه في شعبان… رواه البخار ، ومسلم، كان يصوم شعبان كله ، كان يصوم شعبان إلا قليلا، وقد رجح طائفة من العلماء منهم ابن المبارك وغيره أن النبي صلى الله عليه وسلم لم يستكمل صيام شعبان، وإنما كان يصوم أكثره، ويشهد له ما في صحيح مسلم.

عن عائشة رضي الله عنها، قالت: ما علمته - تعني النبي صلى الله عليه وسلم - صام شهرا كله إلا رمضان…عنها قالت: ما رأيته صام شهرا كاملا منذ قدم المدينة إلا أن يكون رمضان.

ادامه نوشته

آيا صيغه يا ازدواج موقت جايزاست

برخی به نکاح موقت و صیغه عقیده دارند ولی در کتبابها مطالبی بر خلاف آن وجود دارد،

همچون اینکه: امیرالمؤمنین می فرماید: (حرم رسول الله یوم خیبر لحوم الحمر الأهلیة و نكاح

المتعة)
، یعنی حرام کرد رسول خدا در روز خیبر، گوشت خر اهلی و نکاح متعه را (تهذیب

2/186، استبصار3/142 وسائل الشیعة 14/441)

و از امام صادق  پرسیده شد: «آیا مسلمانان در زمان رسول خداص بدون شاهد ازدواج

میكردند؟ فرمودند نخیر».(تهذیب 2/189) طوسی در توضیح این روایت می گوید: «منظور از

سؤال نكاح دائم نیست، بلكه ازدواج مؤقت است، لذا این روایت را در باب متعه آورده است»

عبدالله بن سنان می گوید از امام صادق-  درباره متعه پرسیدم فرمودند:( لا تُدنّس نفسك

بها) 
نفس خود را با آن كثیف مگردان.(بحار الانوار100/ 318)


«از عمار روایت است كه گفت امام صادق فرمودند:(قد حرمت علیكم المتعة) تحقیقا متعه

برشما حرام شده است.(فروع كافی 2/48، وسائل الشعیة 14/450) 


امام صادق اصحاب خودشان را همواره سرزنش می كردند و از صیغه كردن بر حذر می

داشتند لذا می فرمودند
: «آیا یكی از شما خجالت نمی كشد كه در جای پنهان و شرم آوری دیده

شود آنگاه این كردار ناپسند او به حساب برادران و یاران صالح و نیكو كارش گذاشته شود؟!»(فروع كافی 2/44. وسائل الشیعة 14/ 450) 


هنگامی كه علی بن یقطین از امام رضا درباره متعه پرسید جواب دادند: «ما أنت وذاك؟ قد

أغناك الله عنها» تو را با متعه چه سر وكاری است، خداوند تو را از آن بی نیاز كرده

است.(فروع كافی 2/43، وسائل الشیعه 14/449) وقتی عبد الله بن عمیر به امام باقر گفت:«أیسرّك

أنّ نساءك و بناتك و أخواتك و بنات عمك یفعلن؟-ای یتمتعن- فأعرض عنه ابوجعفر حین ذكر

نساءه و بنات عمه»-آیا خوشحال می شوی كه همسران و دختران وخواهران و دختران

عمویت اینكار را بكنند؟! یعنی متعه كنند، امام باقر وقتی این را شنیدند چهره خودشان را برگرداندند. (فروع كافی 2/42، تهذیب 2/186)

آغاز سال هجري جديد و وظيفه‌ي ما در برابر آن

حمد و سپاس از آن الله است... حمد از آن اوست که علمش همه چيز را در بر گرفته

است و زمانه را ميان شب و روز گردانده است و آن را مکاني براي انجام کارهاي

نيک و بد قرار داده است تا آنکه دنيا به پايان رسد و هر زنده‌اي بميرد جز الله... که

آسمان را گسترانده سپس به بهترين نحو آن را در هم خواهد پيچاند...

و گواهي مي‌دهم که معبودي به حق نيست جز الله که تنهاست و بي‌شريک است

وگواهي مي‌دهم که محد بنده و پيامبر اوست... خداوندا بر بنده و پيامبرت محمد و بر

اهل بيت پاک و صحابه‌ي نيکش درود و سلام فرست و همچنين بر آناني که به

نيکي از آنان پيروي نماند، تا روز قيامت...



اما بعد: تقوا، وصيت خداوند است براي پيشينيان و پسينيان آنجا که مي‌فرمايد: {...وَلَقَدْ وَصَّيْنَا الَّذِينَ أُوتُواْ الْكِتَابَ مِن قَبْلِكُمْ وَإِيَّاكُمْ أَنِ اتَّقُواْ اللّهَ ...} [نساء: 131] (ما به كسانى كه پيش از شما به آنان كتاب داده شده و [نيز] به شما سفارش كرديم كه از الله پروا كنيد)
ادامه نوشته

40 روش برای ترک خودارضایی(ترک استمنا)

سه نكته‌ی مهم مشترك برای تخفیف و درمان میان همه‌ی امراض و عادات وجود دارد:

•    در درمان هر بیماری یا ترك هر عادت، مهم‌ترین قسمت عزم و اراده‌ی فرد برای درمان و ترك عادت است.

•    عدم یأس و ناامیدی برای ترك و ایمان به علاج آن.

•    در نظر گرفتن زمان برای ترك و درمان.

ادامه نوشته